वेदानाही नाही कळला अंत पार यांचा …. || धृ ||
निराकार तो निर्गुण ईश्वर
कसा प्रगटला असा विटेवर
उभय ठेविले हात कटीवर
पुतळा चैतन्याचा … || १ ||
परब्रह्म हे भक्तांसाठी
उभे थकले भिमेसाठी
उभा राहिला भाव सांवयव
जणू कि पुंडलिकाचा … || २ ||
हा नाम्याची खीर चाखतो
चोखोबाची गुरे राखतो
पुरंदराचा हा परमात्मा
वाली दामाजीचा … || ३ ||