ಏತೇ ಷಡಾಸಂದ್ರುಹಿಣಸ್ಯ ಪೌತ್ರಾಃ ।
ತನ್ನಿಂದಯಾ ದೈತ್ಯಕುಲೇ ಪ್ರಜಾತಾಃ
ಪುನಶ್ಚ ಶಪ್ತಾ ಜನಕೇನ ದೈವಾತ್ ॥ ೨೧-೧ ॥
ತೇನೈವ ತೇ ಶೌರಿಸುತತ್ವಮಾಪ್ತಾ
ಹತಾಶ್ಚ ಕಂಸೇನ ತು ಜಾತಮಾತ್ರಾಃ ।
ಶ್ರೀನಾರದೇನರ್ಷಿವರೇಣ ದೇವಿ
ಜ್ಞಾತಂ ಪುರಾವೃತ್ತಮಿದಂ ಸಮಸ್ತಮ್ ॥ ೨೧-೨ ॥
ಪ್ರಾಗ್ದಂಪತೀ ಚಾದಿತಿಕಶ್ಯಪೌ ಹಾ
ಸ್ವಕರ್ಮದೋಷೇಣ ಪುನಶ್ಚ ಜಾತೌ ।
ತೌ ದೇವಕೀ ಶೂರಸುತೌ ಸ್ವಪುತ್ರ-
ನಾಶಾದಿಭಿರ್ದುಃಖಮವಾಪತುಶ್ಚ ॥ ೨೧-೩ ॥
ತ್ವಂ ದೇವಕೀಸಪ್ತಮಗರ್ಭತೋ ವೈ
ಗೃಹ್ಣಂತ್ಯನಂತಾಂಶಶಿಶುಂ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ।
ನಿವೇಶ್ಯ ರೋಹಿಣ್ಯುದರೇ ಧರಣ್ಯಾಂ
ಮರ್ತ್ಯೋ ಭವೇತ್ಯಚ್ಯುತಮಾದಿಶಶ್ಚ ॥ ೨೧-೪ ॥
ಪ್ರಾಕ್ಕರ್ಮದೋಷಾತ್ಸ ಸುಹೃನ್ಮಘೋನಃ
ಕ್ರುದ್ಧೇನ ಶಪ್ತೋ ಭೃಗುಣಾ ಮುರಾರಿಃ ।
ದಯಾರ್ಹಸಂಸಾರಿದಶಾಮವಾಪ್ಸ್ಯನ್
ಹಾ ದೇವಕೀಗರ್ಭಮಥಾಽವಿವೇಶ ॥ ೨೧-೫ ॥
ಪೂರ್ಣೇ ತು ಗರ್ಭೇ ಹರಿರರ್ಧರಾತ್ರೇ
ಕಾರಾಗೃಹೇ ದೇವಕನಂದನಾಯಾಃ ।
ಜಜ್ಞೇ ಸುತೇಷ್ವಷ್ಟಮತಾಮವಾಪ್ತಃ
ಶೌರಿರ್ವಿಮುಕ್ತೋ ನಿಗಡೈಶ್ಚ ಬಂಧಾತ್ ॥ ೨೧-೬ ॥
ವ್ಯೋಮೋತ್ಥವಾಕ್ಯೇನ ತವೈವ ಬಾಲಂ
ಗೃಹ್ಣನ್ನದೃಷ್ಟಃ ಖಲು ಗೇಹಪಾಲೈಃ ।
ನಿದ್ರಾಂ ಗತೈಸ್ತ್ವದ್ವಿವೃತೇನ ಶೌರಿ-
ರ್ದ್ವಾರೇಣ ಯಾತೋ ಬಹಿರಾತ್ತತೋಷಮ್ ॥ ೨೧-೭ ॥
ತ್ವಂ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಗೋಪಕುಲೇ ಯಶೋದಾ-
ನಂದಾತ್ಮಜಾ ಸ್ವಾಪಿತಜೀವಜಾಲೇ ।
ಅಜಾಯಥಾ ಭಕ್ತಜನಾರ್ತಿಹಂತ್ರೀ
ಸರ್ವಂ ನಿಯಂತ್ರೀ ಸಕಲಾರ್ಥದಾತ್ರೀ ॥ ೨೧-೮ ॥
ತವ ಪ್ರಭಾವಾದ್ವಸುದೇವ ಏಕೋ
ಗಚ್ಛನ್ನಭೀತೋ ಯಮುನಾಮಯತ್ನಮ್ ।
ತೀರ್ತ್ವಾ ನದೀಂ ಗೋಕುಲಮಾಪ ತತ್ರ
ದಾಸ್ಯಾಃ ಕರೇ ಸ್ವಂ ತನಯಂ ದದೌ ಚ ॥ ೨೧-೯ ॥
ತಯೈವ ದತ್ತಾಮಥ ಬಾಲಿಕಾಂ ತ್ವಾ-
ಮಾದಾಯ ಶೀಘ್ರಂ ಸ ತತೋ ನಿವೃತ್ತಃ ।
ಕಾರಾಗೃಹಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ದದೌ ಪ್ರಿಯಾಯೈ
ಸ ಚಾಭವತ್ಪೂರ್ವವದೇವ ಬದ್ಧಃ ॥ ೨೧-೧೦ ॥
ತ್ವದ್ರೋದನೋತ್ಥಾಪಿತಗೇಹಪಾಲೈ-
ರ್ನಿವೇದಿತೋ ಭೋಜಪತಿಃ ಸಮೇತ್ಯ ।
ತ್ವಾಂ ಪಾದಯುಗ್ಮಗ್ರಹಣೇನ ಕುರ್ವ-
ನ್ನಧಃಶಿರಸ್ಕಾಂ ನಿರಗಾದ್ಗೃಹಾಂತಾತ್ ॥ ೨೧-೧೧ ॥
ಸ ಪೋಥಯಾಮಾಸ ಶಿಲಾತಲೇ ತ್ವಾಂ
ಸದ್ಯಃ ಸಮುತ್ಪತ್ಯ ಕರಾದಮುಷ್ಯ ।
ದಿವಿ ಸ್ಥಿತಾ ಶಂಖಗದಾದಿಹಸ್ತಾ
ಸುರೈಃ ಸ್ತುತಾ ಸ್ಮೇರಮುಖೀ ತ್ವಮಾತ್ಥ ॥ ೨೧-೧೨ ॥
ವಧೇನ ಕಿಂ ಮೇ ತವ ಕಂಸ ಜಾತ-
ಸ್ತವಾಂತಕಃ ಕ್ವಾಪ್ಯವಿದೂರದೇಶೇ ।
ಮಾ ದ್ರುಹ್ಯತಾಂ ಸಾಧುಜನೋ ಹಿತಂ ಸ್ವಂ
ವಿಚಿಂತಯೇತ್ಯುಕ್ತವತೀ ತಿರೋಽಭೂಃ ॥ ೨೧-೧೩ ॥
ಸ ಭೋಜರಾಟ್ ಸ್ವಾಂತಕನಾಶನಾಯ
ಸರ್ವಾನ್ ಶಿಶೂನ್ ಹಂತುಮರಂ ಬಲಿಷ್ಠಾನ್ ।
ವತ್ಸಾಘಮುಖ್ಯಾನಸುರಾನ್ನಿಯುಜ್ಯ
ಕೃತಾರ್ಥಮಾತ್ಮಾನಮಮನ್ಯತೋಚ್ಚೈಃ ॥ ೨೧-೧೪ ॥
ಕಂಸೋಽಸ್ತಿ ಮೇ ಚೇತಸಿ ಕಾಮಲೋಭ-
ಕ್ರೋಧಾದಿಮಂತ್ರಿಪ್ರವರೈಃ ಸಮೇತಃ ।
ಸದ್ಭಾವಹಂತಾ ಖಲು ನಂದಪುತ್ರಿ
ತಂ ನಾಶಯ ತ್ವಚ್ಚರಣಂ ನಮಾಮಿ ॥ ೨೧-೧೫ ॥