विठ्ठल मीच खरा अपराधी || धृ ||
ज्ञानेशाचे अमृत अनुभव, अनुकम्पेचे नेत्री आसव
स्वप्न तरल ते नकळ शैषव, विले त्यांत कधी विठ्ठला || १ ||
संत तुक्याची अभंगवाणी, इंद्रायणीचे निर्मळ पाणी
मीच बुडविला दृष्ट यौवनी, करुणेचा हा निधी विठ्ठला || २ ||
सरले शिश्नाव स्वच्छंदीपण, नुरले यौवन उरले मी पण
परी न रंगले प्रमप्त हे मन, तुझ्या चिंतनी कधी विठ्ठला || ३ ||